Mój ty ukochany Maksiku pozostawiłeś ogromną pustkę

na tej ziemi po sobie ,

pustkę której nie da się zagospodarować niczym ,

Twój uroczy sposób na życie ,

Twoja radość , ogromna odwaga

i umiejętność godzenia się z cierpieniem

a wręcz akceptacja inności .

Nie przeszkadzało to być Ci najukochańszym psem na świecie .

A kiedy wybrałeś dzień i godzinę swojego odejścia

to też się nad tym długo zastanawiałeś , zrobiłeś to tak

aby Twoja Julinia spała a tylko ja bym mogła Ci towarzyszyć

 w tej ostatniej drodze i miała czas opowiadać  o aniołkach

o tym że będziesz biegał na na czterech łapkach i będziesz szczęśliwy,

choć na razie nie będzie mnie przy tobie ,

ale na pewno nadejdzie dzień kiedy znowu się spotkamy

i będziemy cieszyć się sobą tym razem już na zawsze